περί αλλοτρίωσης : δοσολογία, μέτρα και αντενδείξεις

Ιανουαρίου 11, 2009

η κυρία Ντίρινγκ – Κανέλλη

Filed under: Uncategorized — katilinas @ 7:14 πμ

Μετά την αρχική «φασαρία» για το άθλιο διήγημα αθώωσης του δολοφόνου Κορκονέα από το Ριζοσπάστη αρκετοί αριστεροί σημαίνοντες ή μη αναφέρθηκαν σε “μελανή κηλίδα” ή άστοχη στιγμή του ΚΚΕ. Αυτό που ξεχνάνε ή συνειδητά προσπερνάνε λόγω ενός “πόνου ψυχής” για το κκε είναι ότι το διήγημα είναι απλώς η κατάληξη , έστω και άτσαλη, μιας μακράς πορείας και γραμμής του κόμματος ως προς τα Σώματα Ασφαλείας (βλ. ΚΚΕ και μπάτσοι : μια σχέση αγάπης με συνδικαλιστικό μανδύα).

Εδώ απλώς θα αναφερθεί και σχολιασθεί μια δήλωση της βουλευτής Λιάνας Κανέλλη σε ημερίδα αξιωματικών αστυνομίας μια μέρα πριν τη δολοφονία του μαθητή. η δήλωση αυτή μας θύμισε έναν κύριο από τα παλιά, πάει αιώνας και βάλε. Ο λόγος για τον Ντίρινγκ, που έμεινε στην ιστορία περισσότερο ως δέκτης κριτικής από τον Ένγκελς.

Οι δηλώσεις της Κανέλλη ότι η αστυνομία (να υποθέσουμε μαζί και οι αξιωματικοί της) θα υπάρχει για πάντα αφού έχουμε περάσει το στάδιο της νομαδικής κοινωνίας μας στείλανε εκ νέου για διάβασμα μετά τις ανύπαρκτες δηλώσεις του Γκεβάρα. Μάλιστα στην ίδια ημερίδα πληροφορηθήκαμε από την ίδια ότι δεν είναι ντε και καλά  η αστυνομία εκφραστής μιας ακροδεξιάς αντίληψης ή της κυρίαρχης τάξης που πρέπει να αντιμετωπίσει τα πράγματα. Μάλλον πρόκειται για μια υπερταξική αστυνομία βγαλμένη από το κεφάλι της η οποία μάλιστα δεν σχετίζεται με ακροδεξιές αντιλήψεις.

Ξετρυπώσαμε λοιπόν το “Αντι-Ντίρινγκ” του Φ. Ενγκελς και θυμηθήκαμε τα ειρωνικά σχόλια του τελευταίου στα πονήματα του πρώτου. Αναμφισβήτητα η κ.Κανέλλη ως ένας απλός δημοσιογραφικός μαϊντανός με ορθόδοξο θυμιατό δεν φθάνει ούτε το έργο του κ.Ντίρινγκ πόσο μάλλον του φίλου και συνεργάτη του Μαρξ. Παρόλα αυτά ας μας επιτραπεί να την αναβαθμίσουμε για να αντιπαραβάλουμε τον Ένγκελς στη Κανέλλη με ενδιάμεσο κρίκο τον  κ.Ντίρινγκ.

——–

Ο κύριος Ντίρινγκ μεταχειρίζεται το κοινό του εντελώς όπως του αξίζει, όταν το κοροϊδεύει. Θα μπορούσε ακόμα να το κάνει πιο χοντροκομμένα γιατί οι μελετητές της φιλοσοφίας της πραγματικότητας δε θα το είχαν πάρει χαμπάρι. Η κυριαρχία του ατόμου συνίσταται ουσιαστικό στο ότι :

“το άτομο απέναντι στο κράτος πειθαναγκάζεται με απόλυτο τρόπο. Ο πειθαναγκασμός, όμως, αυτός μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο στο βαθμό, που “εξυπηρετεί πράγματι τη φυσική δικαιοσύνη”. Για το σκοπό αυτό, θα υπάρχουν “νομοθεσία και δικαστικές αρχές”, αλλά αυτές πρέπει να “μείνουν στα χέρια του συνόλου”. Από κει και πέρα, θα υπάρχει ένας συνασπισμός άμυνας, ο οποίος θα εκδηλώνεται στη “συμπαράταξη στο στρατό ή και σ’ ένα εκτελεστικό τμήμα, που ανήκει στις εσωτερικές υπηρεσίες ασφάλειας”

Δηλαδή ; Και στρατός και αστυνομία και χωροφύλακας. Ο κύριος Ντίρινγκ, βέβαια, έχει αποδειχτεί ότι είναι αντάξιος εκείνου του υποδείγματος του Πρώσου, ο οποίος “έχει το χωροφύλακα μέσα στην καρδιά του”, όπως έλεγε ο μακαρίτης υπουργός φον Ρόχοφ. Η μελλοντική αυτή χωροφυλακή, όμως , δε θα είναι τόσο επικίνδυνη, όπως οι σημερινοί “οπισθοδρομικοί” (Zarucker)(*1). Ό,τι κι αν κάνουν σε βάρους του κυρίαρχου ατόμου, ο τελευταίος πάντα θα έχει την εξής παρηγοριά :

“το δίκιο ή το άδικο , το οποίο θα υφίσταται τότε εκ μέρους της ελεύθερης κοινωνίας, ανάλογα με την περίσταση, δεν μπορεί ποτέ να είναι τίποτα το χειρότερο απ’ ό,τι θα του έφερνε η φυσική κατάσταση ! ”

Και τότε, εφόσον ο κύριος Ντίρινγκ μας έκανε για άλλη μια φορά να σκοντάψουμε πάνω στα αναπόφευκτα συγγραφικά του δικαιώματα, μας διαβεβαιώνει ότι, στο μελλοντικό του κόσμο, θα υπάρχει

“μια τελείως ελεύθερη και γενική δικηγορία”
“Η ελεύθερη κοινωνία, που φανταζόμαστε σήμερα” γίνεται όλο και πιο πολύ ανάμικτη. Αρχιτέκτονες, χειραμαξάδες, λόγιο φιλόσοφοι, χωροφύλακες και τώρα και δικηγόροι ! Αυτό το “γερό και κριτικό βασίλειο των σκέψεων” μοιάζει στην εντέλεια με τα διάφορα βασίλεια των διαφόρων θρησκειών, στα οποία πάντα ο πιστός ξαναβρίσκει αυτό που του γλύκαινε τη γήινη ζωή σε εξωραϊσμένη μορφή. Και ο κύριος Ντίρινγκ  ανήκει στο κράτος, όπου “ο καθένας μπορεί να γίνει τρισευτυχισμένος με τον τρόπο του” (*2)
Τι άλλο θέλουμε ;
Το τι θα θέλουμε εμείς είναι, ωστόσο, αδιάφορο. Σημασία έχει τι θέλει ο κύριος Ντίρινγκ. Και αυτός ξεχωρίζει από τον Φρειδερίκο το Β’ στο ότι, στο ντιρινγκικό κράτος του μέλλοντος, δεν μπορεί καθόλου ο καθένας να γίνει τρισευτυχισμένος με τον τρόπο του.

“Αντι-Ντίρινγκ” , Φ.Ενγκελς, εκδ.Σ.Εποχή , σ.476-478

Σημειώσεις

(1) ένα σχήμα λόγου, που προέρχεται από τη βερολινέζικη έκφραση “τσαρούκ” (“πίσω”( και που σημαίνει οπισθοδρομικό , αντιδραστικό.
(2) Στην έκθεση του υπουργού φον Μπράντ και του εκκλησιαστικού Προέδρου φον Ράιχενμπαχ της 22ας Ιούνη 1740 σχετικά με τα ρωμαιοκαθολικά σχολεία στην Πρωσία, στην οποία τέθηκε ο ερώτημα, αν αυτά τα σχολεία έπρεπε να εξακολουθήσουν να υπάρχουν , ο Φρειδερίκος ΙΙ είχε γράψει μια παρατήρηση, που τελείωνε με τα λόγια “….εδώ ο καθένας πρέπει να αγιάσει με τον τρόπο του”

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: